We lijken in een vacuüm te leven …

Lieve mensen, het zijn explosieve tijden, fascinerend en afschuwelijk tegelijkertijd. De wereld beweegt in schokken, het ene na het andere. 

Gebeurtenissen volgen elkaar op, sneller dan we kunnen verwerken. 

Alsof de drempel om oorlog te voeren plots verdwenen is. 
Alsof conflict bijna genormaliseerd wordt. 
Zijn we verzeild geraakt in een wereld waarin het hip is om oorlog te voeren?

Of is oorlog een instrument geworden binnen een politiek spel? 
Is het daarom dat er steeds meer wapens nodig zijn, meer leger, meer controle, meer agressie, meer leugens? 
Meer ‘veiligheid’? 
Of eerder meer spanning, meer druk, meer verwarring? 

De mens draagt het gewicht van deze wereld, collectief gaat de mens gebukt onder het leed van deze wereld. 

Dit gebukt gaan is extreem voelbaar momenteel. 
We zien het overal. 
Er hangt een collectieve vermoeidheid in de lucht, mensen zoeken naar meer energie en tal van bewegingen lijken te blokkeren. Een vermoeidheid die niet meer wegtrekt, een leegte die niet meer lijkt te verdwijnen.

Het is voelbaar in lichamen, in gedachten, in keuzes, in handelingen die uitblijven. 
Er is te weinig energie om nog echt te bewegen. 

Te weinig ruimte om nog vooruit te kunnen. 
Bewegingen dewelke stilvallen nog voor ze echt begonnen zijn. 

Plannen worden gemaakt en lossen weer op in onzekerheid. 
Wij bemerken dat mensen zich beperkt voelen. 
Uitgeput. 
Zoekend. 
Alsof de richting is weggevallen. 

In onze trajecten zien we dit, in deze tijd, telkens opnieuw terugkomen. 
Heel wat mensen met dezelfde ervaring, ze voelen zich niet goed. 
Dat gevoel van vacuüm is geen uitzondering, het is een gedeeld leed momenteel. 

Voelt u dit ook? 
Dan bent u niet alleen!

Dit vacuüm is geen individuele ervaring meer. Het is een collectief veld geworden. 

De druk op het systeem blijft aanwezig. 
De mens blijft die druk meedragen, zonder te weten wat ermee te doen. 
En daar is een verklaring voor, als context.
De druk op het collectieve systeem blijft de mens achtervolgen, blijft toenemen. 

Aan het begin van het jaar gaf BBJ, in zijn jaarboodschap, een duidelijke aanwijzing hierover: “plan uw volledig jaar nu, op voorhand”. Niet vanuit controle, vanuit overzicht.

“Overzicht,” zei BBJ, “is wat nu nodig is.”

Op dat moment was dit misschien nog niet voor iedereen voelbaar. Intussen wordt het steeds duidelijker. We bevinden ons nu in dat vacuüm.  
Een toestand waarin de mens niet langer in staat is om ver vooruit te kijken.
Waar plannen maken voor de lange termijn zwaar aanvoelt, of zelfs onmogelijk lijkt. Het veroorzaakt juist spanning. Het lijkt niet te lukken.

De realiteit is dat veel mensen vandaag nog maar één ding ervaren: een horizon van één à twee maanden. Daarna wordt het vaag.
Onzeker.
Blanco.

En precies daarom was die eerdere oproep van BBJ zo essentieel. Een vooraf gecreëerd jaaroverzicht fungeert nu als een anker. Iets om op terug te vallen wanneer het eigen innerlijk kompas minder scherp lijkt of trilt. Wanneer de richting even verdwijnt. Wanneer de druk te hoog wordt, wanneer alles vast lijkt te lopen, en het is niet door harder te duwen dat de beweging terugkomt.

In de komende maanden wordt iets anders minstens even belangrijk.
→ Niet méér controle.
→ Niet méér bruuskeren.

Eerder het tegenovergestelde:
→ Ruimte
→ Bewust ademen
→ Vertraging
→ Spontaniteit
→ Ontspanning!!

Want enkel in ontspanning blijft een systeem functioneren. Uw systeem.

Dit vacuüm helpt, het is een kans om dichter bij uzelf te komen. Het moment te pakken. Het moment te ervaren als een werkelijke levensbeleving. Leren leven in het moment.

Het loslaten is een uitnodiging. 
Om opnieuw te leren voelen wat werkelijk écht is. 
Door toe te laten dat niet alles vastligt.
Door te vertrouwen op kleine stappen in plaats van grote plannen of zekerheden.

Leer ‘opnieuw’ in het moment te leven. 
Dat is geen zwakte.
Dat is een aanpassing aan een tijd waarin we ons momenteel bevinden. 
Er ontstaat iets fundamenteels. 

En als we BBJ volgen herkennen we de enige manier waarop we er werkelijk doorheen kunnen bewegen; voornamelijk door dicht bij onszelf te blijven, bewust te ademen. 

Hier.
Nu.

GRACE  & JOZEF X


“Uw lichaam voorzien van zuurstof, meer dan u normaal inademt, is koppelen aan sterke vibraties dewelke altijd tot uw beschikking zijn.” – BBJ –

Controleer onze [Activiteiten]-pagina voor onze Golden Days en Weekends met ademhalingssessies.